ՆՈՒԻՐՈՒՄԻ ԵՒ ԶՈՀԱԲԵՐՈՒԹԵԱՆ ՀՈՄԱՆԻՇԸ
Անուններ կան, որոնց դիմաց կարելի չէ յարգանքով եւ երկիւղածութեամբ կանգ չառնել։ Անուններ կան, որոնք պատմութիւն եւ վաստակ կը ներկայացնեն, յիշողութիւն եւ հպարտութիւն կը ներկայացնեն։ Եղբ. Արսէն Հէքիմեանի… [...]
Անուններ կան, որոնց դիմաց կարելի չէ յարգանքով եւ երկիւղածութեամբ կանգ չառնել։ Անուններ կան, որոնք պատմութիւն եւ վաստակ կը ներկայացնեն, յիշողութիւն եւ հպարտութիւն կը ներկայացնեն։ Եղբ. Արսէն Հէքիմեանի… [...]
Սրտի խոր կսկիծով բոլորս հրաժեշտ կու տանք վեհանձն անձնաւորութեան մը՝ եղբ. Անդրանիկ Սիւլիւքճեանին, որ տիպար Հ.Մ.Ը.Մ.ականի, ախոյեան մարզիկի եւ նուիրեալ վարչականի իր օրինակով անմոռանալի անուն եւ անջնջելի… [...]
Դառն իրականութեան դէմ յանդիման, Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութիւնը այս պահուս իր խոր վիշտը կը յայտնէ յանկարծակի ու վաղաժամ մահուան համար եղբ. Արմանտօ Թորգոմեանին, որ Սեպտեմբեր 2015-էն մինչեւ օրս մաս կը… [...]
Հ.Մ.Ը.Մ.ի պատմութեան նշանակալից ու անծանօթ մէկ հանգրուանին վրայ կարեւոր լոյս սփռող աշխատասիրութիւն մըն է ստորեւ տրուած պատմական ակնարկը, գրուած՝ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչութեան նախկին անդամ եղբ… [...]
Հ.Մ.Ը.Մ.ի պատմութեան նշանակալից ու անծանօթ մէկ հանգրուանին վրայ կարեւոր լոյս սփռող աշխատասիրութիւն մըն է ստորեւ տրուած պատմական եղբ. Յարութ Չէքիճեանի կողմէ։ Ակնարկը երկրորդ մասն է երկար… [...]
Գէո՛րգ, դուն լո՞ւրջ էիր։ Լուրջ, միւսներուն նման, դուն այդ ահեղ կռուի՞ն էիր: Քեզի՞ ալ գտած, առած-տարած էին, թէ դուն վազած էիր: Չէ՛, չէ՛, իմ գիտցած Գէորգս հոն պէտք չէր ըլլար: Իմ ճանչցած Գէորգս շատ տեղ… [...]
Այսպէս էր երդուել 21 Ապրիլ 2012 թ. Հ.Մ.Ը.Մ.ի սկաուտական շարքերը անդամագրուած եղբ. Գրիգոր Ղազարեանը եւ դարձել անդամ Հայաստանում Հ.Մ.Ը.Մ.ի առաջին մասնաճիւղերից Շաւարշ Քրիսեան մասնաճիւղի «Աղթամար»… [...]
Իմ Խաղաղութիւնը Գրիգի ու Էրիկի ժպիտի տեսքն ունի... Էրիկն էլ գնաց... Գրիգի պէս... Գրիգի մօտ... Իրանք գնացին, որ մենք չմոռանանք Եռաբլուրի ճանապարհը, որ ընդեղ չգնանք առիթից առիթ... Հիմա արդէն մեր մի… [...]
Հայոց պատմութեան հերոսամատեանում աւելացաւ եւս մէկ քաջորդու անմահ անուն՝ Երեւանի համար 159 աւագ դպրոցի շրջանաւարտ Էրիկ էմիլի Գասլստեան. կեանքով ու երազներով լեցուն մի պատանի, ով իր հոգում ամբարած… [...]
Այս օրերուն ո՛չ թէ Գրիգոր, այլ՝ Գրիգորներու է որ կը հանդիպինք, ու կարծես իբրեւ անգիր օրէնք, անզգալաբար, գորովագութ կը գրկենք, պահ մը կու լանք, կ’ողբանք, նենգ թշնամիին կը հայհոյենք, կ’անիծենք հայուն… [...]